Autor: Monika Kiełczyńska Regionalny rzecznik prasowy ZUS województwa łódzkiego
Zawnioskuj o świadczenie rehabilitacyjne. W ubiegłym roku skorzystało z niego blisko 14 tys. osób w Łódzkiem
Po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego, osoby, które nadal są niezdolne do pracy, ale ich dalsze leczenie lub rehabilitacja rokuje odzyskanie zdolności do pracy, mogą ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne.
W ostatnich latach rośnie liczba osób korzystających z tego świadczenia. W skali całego kraju, ze świadczenia rehabilitacyjnego skorzystało:
- w 2022 r. – ok. 166 tys. osób,
- w 2023 r. – ok. 177 tys. osób,
- w 2024 r. – ponad 183 tys. osób.
Wzrost liczby przyznawanych świadczeń widoczny jest także w województwie łódzkim. W 2022 r. przyznano 12,9 tys. świadczeń rehabilitacyjnych, w 2023 r. – ok. 13,5 tys., a w 2024 r. – już ponad 13,8 tys.
Zasiłek chorobowy można otrzymywać przez okres trwania niezdolności do pracy, ale nie dłużnej niż przez 182 dni, albo 270 dni – gdy niezdolność do pracy jest spowodowana gruźlicą lub przypada w trakcie ciąży. Natomiast po ustaniu ubezpieczenia na zwolnieniu lekarskim można przebywać maksymalnie 91 dni. Gdy choroba się przedłuża, można złożyć wniosek o świadczenie rehabilitacyjne. Najlepiej zrobić to na 6 do 8 tygodni przed zakończeniem okresu zasiłkowego, by utrzymać ciągłość wypłat między zmianą świadczeń.
– Świadczenie rehabilitacyjne stanowi pewnego rodzaju kontynuację zasiłku chorobowego. Możemy je otrzymać wtedy, gdy wykorzystaliśmy już cały okres zasiłkowy, jesteśmy w dalszym ciągu niezdolni do pracy, ale dalsze leczenie lub rehabilitacja dają nam szanse na odzyskanie aktywności zawodowej – wyjaśnia Monika Kiełczyńska, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS województwa łódzkiego. – Ta sama zasada dotyczy także osób objętych ubezpieczeniem wypadkowym – jeżeli przyczyną niezdolności do pracy był wypadek przy pracy lub choroba zawodowa – dodaje.
ZUS nie wypłaca świadczenia rehabilitacyjnego z urzędu, potrzebny jest wniosek
– Płatnikiem świadczenia rehabilitacyjnego tak jak w przypadku zasiłku chorobowego może być albo pracodawca, albo ZUS. Aby otrzymać świadczenie z ZUS-u, potrzebny jest wniosek (ZNp-7). Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia (formularz OL-9), które wypełnia lekarz oraz wywiad zawodowy z miejsca pracy (formularz OL-10). Pracodawca/zleceniodawca, który nie wypłaca sam zasiłków cały komplet dokumentów wraz z zaświadczeniem płatnika składek Z-3 albo Z-3a przekazuje do ZUS-u. Natomiast osoby prowadzące własną firmę i po ustaniu tytułu ubezpieczenia same składają dokumenty w ZUS-ie. Druk OL-10 nie jest konieczny, jeśli niezdolność do pracy powstała po okresie ubezpieczenia lub gdy składany jest wniosek o przedłużenie świadczenia rehabilitacyjnego. Formularza tego nie składają również osoby prowadzące działalność gospodarczą.
Złożony wniosek i co dalej?
Po złożeniu dokumentów oceny stanu zdrowia dokonuje lekarz orzecznik ZUS. Jeśli ubezpieczony nie zgadza się z orzeczeniem, to może w ciągu 14 dni od jego doręczenia wnieść sprzeciw. W ciągu 14 dni od wydania orzeczenia prezes ZUS może również zgłosić zarzut wadliwości tego orzeczenia. Zarówno sprzeciw, jak i zarzut wadliwości rozpatrywane są przez komisję lekarską ZUS. Na podstawie prawomocnego orzeczenia lekarza orzecznika ZUS albo komisji lekarskiej, ZUS wydaje decyzję w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego.
Świadczenie rehabilitacyjne – jak długo, ile wynosi?
Świadczenie rehabilitacyjne można pobierać maksymalnie przez 12 miesięcy. Wynosi ono: 90 proc. podstawy wymiaru świadczenia (podstawy wymiaru zasiłku chorobowego) przez pierwsze 90 dni, a w pozostałym okresie 75 proc. Natomiast, jeśli niezdolność do pracy przypada w czasie ciąży albo jest związana z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, to wynosi 100 proc. podstawy.
Komu nie przysługuje świadczenie rehabilitacyjne?
Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobom uprawnionym do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego, urlopu dla poratowania zdrowia, rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego i nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego.
